Hij moest er geen twee keer over nadenken toen zijn zakenpartner Ingrid Verduyn voorstelde om arbeidsbemiddelingsbedrijf WaW op te richten. Een volmondige ‘ja’ werd een zielsproject van meer dan tien jaar. Samen met zijn team vierde hij maatschappelijke mijlpalen en magnifieke matches. En met warm leiderschap loodste hij het bedrijf doorheen mondiale crisissen en moeilijke beslissingen. Wat overblijft, is trots. “Ik laat een bedrijf achter dat niets heeft ingeboet aan visie. Menselijkheid en inclusie staan hier voorop.”
Wat herinner je je nog van het begin van WaW?
Ik was op dat moment 55 jaar en kon terugkijken op een mooie carrière. Met mooie uitdagingen en functies in België en Duitsland, maar ook met moeilijke ervaringen. Zo werd het bedrijf waarvoor ik in 2004 werkte overgenomen door een Amerikaanse private equity groep. Ik had de verantwoordelijkheid voor bijna 3000 mensen en moest er ineens 500 ontslaan: eerder uit winstbejag dan uit noodzaak. Ik heb dat geweigerd. De deur die ik toen sloot, creëerde andere opportuniteiten. En opende later de deur van WaW. Toen Ingrid me in 2014 vroeg om samen een bedrijf te beginnen, zei ik meteen ‘ja’ omdat ik haar waarden kende en haar waardeerde. Daarna hebben we zes maanden lang gepraat over het hoe en waarom. Maar het was duidelijk dat we dezelfde visie op ondernemen hadden, namelijk dat het om meer dan alleen geld draait. Die wil om iets maatschappelijk verantwoord te realiseren, kwam voort uit het inzicht dat ik veel geluk heb gehad: ik mocht studeren, ik heb kunnen werken in fijne bedrijven en ik kon een mooi gezinsleven uitbouwen, met dank aan mijn echtgenote Bie. Als je veel gekregen hebt, kan je ook veel geven.
Je had op die leeftijd ook kunnen uitbollen. Vanwaar die ‘ja’?
Dat heeft te maken met verantwoordelijkheidszin en ook met fierheid. Ik had geen zin om jarenlang in de sofa te zitten of het onkruid uit te doen op mijn terras. Ik wou professioneel en maatschappelijk iets realiseren en betekenen. Met WaW had ik meteen het gevoel dat we een ander, inclusief verhaal konden schrijven. We richtten een bedrijf op waar de mens centraal staat en waar iedereen gerespecteerd wordt, van arbeider tot directeur, van afgestudeerde universitair tot ex-gedetineerde. Vandaar ook dat we bij WaW geen titels hebben, iedereen is business partner. Dat is geen theater maar een authentieke keuze.
Je hebt hiervoor verschillende leidinggevende functies gehad. Hoe ben je bij WaW gegroeid in die rol?
Ik heb hier veel geleerd. Ik kreeg een patriarchale opvoeding en werkte tevoren voor zeer hiërarchische bedrijven. Bij WaW zochten we een democratische, participatieve manier van besturen waarin er zeggenschap was voor iedereen. Ik was altijd al een people manager maar in deze context was dat toch een ander verhaal. Het was soms zoeken: voor mezelf, maar ook voor WaW - onder meer met de zelfsturende teams: wie neemt zijn verantwoordelijkheid binnen en voor het bedrijf als er geen directe hiërarchische leiding is? Ik heb hier veel geleerd over communicatie. Het draagvlak bij WaW ligt niet in je hiërarchische positie maar in het feit dat je een beslissing kan verantwoorden.
“Dit bedrijf is niet opgestart om te verkopen maar om iets te doen bewegen”
Op welke verwezenlijking ben je fier?
Op het hele concept eigenlijk. In al die jaren zijn we niet afgeweken van onze missie en visie. We geven mensen via werkkansen een beter leven, zowel bij WaW als met onze sociale tewerkstellingsorganisatie Make It Work vzw. Dat is een gedeelde trots want we hebben een bijzonder team. Door inclusief en maatschappelijk verantwoord te ondernemen, trek je een bepaald type mensen aan die samen aan iets wil bouwen. Dit bedrijf is niet opgestart om rijk te worden of om te verkopen, maar wel om iets te doen bewegen. Onze opvolgers zijn daar gelukkig van doordrongen.
Wat hoop je dat de nieuwe generatie meeneemt én toevoegt?
Wij hebben de wijsheid niet in pacht en de wereld evolueert. Onze opvolgers zullen hun rol anders invullen dan wij, met andere accenten en andere tools. Alleen al de komst van AI zal een enorm verschil maken. Artificiële intelligentie zal vooral administratieve en repetitieve taken overnemen en processen versnellen. Dat betekent niet zozeer dat jobs zomaar verdwijnen, maar wel dat het werk binnen jobs verandert. Mensen zullen meer ruimte krijgen voor wat machines niet kunnen: oordeelsvorming, creativiteit, verbinding en begeleiding. Ook in onze HR-sector is dat een belangrijke uitdaging. We moeten leren omgaan met die technologische versnelling en tegelijk blijven focussen op de mens achter het profiel. Als we dat goed doen, zal AI ons niet vervangen, maar ons versterken in waardevol menselijk werk. Elke technologische evolutie – van het weefgetouw tot het internet – heeft onzekerheid meegebracht. Achteraf bleek vooral hoezeer ze ons werk heeft hertekend. Dat zal nu niet anders zijn. De uitdaging zit niet in de technologie zelf, maar in hoe we ze inzetten en welke keuzes we daarbij maken. In ieder geval heb ik alle vertrouwen in onze opvolgers. Ingrid en ik waren heel complementair: zij heel visionair; ik probeerde een goede manager te zijn. Manuela en Tinie hebben die complementariteit ook. Ze voelen mekaar goed aan en vullen elkaar ook aan : de ene iets rationeler, de andere iets emotioneler. Al is het nooit helemaal zwart-wit. Ze hebben in ieder geval beide de juiste waarden, het verstand en de wil om er een succes van te maken. Ik heb er het volste vertrouwen in.
Welke moeilijke momenten waren er de afgelopen jaren?
We hebben in die twaalf jaar heel wat moeilijke periodes gehad: de covidcrisis, de inflatie en automatische loonindexering en de onzekerheid bij onze klanten-ondernemers omwille van Trumps wispelturig beleid. Maar voor mij persoonlijk waren de moeilijkste momenten wanneer ik mensen moest vertellen dat ze niet in het plaatje pasten. Het is niet lastig om mensen van slechte wil te laten gaan, maar wel mensen van goede wil die niet de juiste competenties hebben. Je werft medewerkers in de eerste plaats aan om hen bij WaW te houden en om samen een succesverhaal te schrijven. De jobs bij WaW zijn niet eenvoudig. Je moet bij WaW creatief zijn om de juiste match tussen een kandidaat en een bedrijf te vinden, het is geen mathematische sudoku. Niet iedereen kan dat maar dat zie je niet altijd bij een sollicitatiegesprek.
“Het woordje ‘ja’ heeft veel betekend tijdens mijn carrière”
Welke momenten maken dat goed?
De kleine momenten. ’s Ochtends opstaan en met goesting gaan werken, samen met collega’s een kop koffie drinken. Maar vooral denken: “Vandaag gaan we mensen aan een job helpen. Ook mensen die zonder WaW of Make it Work geen kans op werk zouden maken”. Dat is fantastisch. De jaren vliegen zo voorbij. Werken voor WaW heeft fundamenteel bijgedragen aan mijn geluk. Ik vind het heel bijzonder om met andere mensen iets te verwezenlijken. Een nieuw terras thuis of een mooie auto voor de deur, dat boeit me niet. Maar samen met medewerkers problemen oplossen, kansen creëren en een bedrijf uitbouwen, schenkt me zoveel voldoening. Daarnaast heb ik met Ingrid een bijzondere vriendschapsband zien groeien in de jaren die we samenwerkten. WaW staat er als bedrijf en Make it Work staat er als organisatie. Ik ben daar elke dag dankbaar voor.
Je begon als jurist, werkte als leidinggevende voor verschillende bedrijven om te eindigen als medeoprichter van WaW. Wat is de rode draad doorheen jouw carrière geweest?
Een deel is toeval, een deel is hard werken. Maar vaak werden mijn keuzes geïnspireerd door mensen en een maatschappelijke bevlogenheid. Ik heb ook nooit schrik gehad voor een uitdaging. Het woordje ‘ja’ heeft voor mij heel veel betekend. Dat positivisme, dat grijpen van kansen, dat zit gewoon in mij, denk ik. Nu voel ik dat het tijd is om de fakkel door te geven en ruimte te maken voor andere zaken. Ik blijf wel met veel plezier betrokken als bestuurder bij WaW en Make it Work. Ook in andere bestuursmandaten zet ik me in als vrijwiliiger, vandaag bij een scholengemeenschap en een vzw die vluchtelingen ondersteunt. Ik kijk met dankbaarheid terug op mijn laatste werkavontuur. Ondanks de uitdagingen, heb ik nooit gedacht: nu wil ik stoppen of iets anders doen. Wanneer ik terugkijk op mijn carrière, zou ik niet elk professioneel avontuur opnieuw aangaan. Maar dat van WaW? Meteen!
